image

Lazzaro Felice

Beste Scenario – Cannes Filmfestival 2018
Winnaar Youth Jury Award – IFFR 2019

Het dorpje Inviolata (Italiaans voor ‘onaangetast’) doet haar naam eer aan in deze derde speelfilm van de succesvolle Italiaanse regisseur Alice Rohrwacher. In de kleine gemeenschap van tabaksboeren ontvouwt het leven zich zoals het dat eeuwen geleden deed. Toch lijken de auto van de markiezin die de afgezonderde plantage met harde hand bestiert, en de mobiele telefoon van haar zoon Tancredi, aanwijzingen dat we ons dichter bij het heden bevinden dan je op het eerste gezicht zou denken.

De dorpelingen, die worden uitgebuit, misbruiken op hun beurt de eindeloze goedheid van de jonge Lazzaro (Adriano Tardiolo) – hij is de onschuld zelve. Vanaf het moment dat hij en Tancredi (Luca Chikovani) bevriend raken, gaat alles mis. Na een dramatisch incident worden de dorpelingen hardhandig de moderne wereld ingesleurd. Zo ontpopt Lazzaro Felice zich als een wonderbaarlijke vertelling (winnaar van de scenarioprijs in Cannes), waarin op schijnbaar magische wijze fabel en sociaalrealisme zijn verenigd.
(Tekst: IFFR)

ENGLISH
This is the tale of a meeting between Lazzaro, a young peasant so good that he is often mistaken for simple-minded, and Tancredi, a young nobleman cursed by his imagination. Life in their isolated pastoral village Inviolata is dominated by the terrible Marchesa Alfonsina de Luna, the queen of cigarettes. A loyal bond is sealed when Tancredi asks Lazzaro to help him orchestrate his own kidnapping. This strange and improbable alliance is a revelation for Lazzaro. A friendship so precious that it will travel in time and transport Lazzaro in search of Tancredi. His first time in the big city, Lazzaro is like a fragment of the past lost in the modern world.

The Film Stage ✭✭✭✭✭
You could argue that Lazzaro Felice owes a debt to Pasolini with its fascination for peasants, saints, and faces, or even Gabriel Garcia Marquez with its mix of rural life and magical realism, but that would be to discredit the shear vivacity and boldness of Rohrwacher’s directorial hand, not to mention her incredible warmth as a filmmaker.

Screen International
Beautifully shot, like Rohrwacher’s other features, on Super-16, this film, with its richly textured images, does indeed feel at times like a retrieved and rather miraculous relic from a lost era of cinema, which is not to say that it isn’t of its own moment.

De Filmhallen

+31(0)20 8208122

Website

Email

  • Maandag 11:00 — 01:00
  • Dinsdag 11:00 — 01:00
  • Woensdag 11:00 — 01:00
  • Donderdag 11:00 — 01:00
  • Vrijdag 11:00 — 02:00
  • Zaterdag 11:00 — 02:00
  • Zondag 11:00 — 01:00